Jong Talent Nawid Fakiri: ‘Pas echt midden in de samenleving zie je waar dingen fout gaan’

Jong Talent Nawid Fakiri: ‘Pas echt midden in de samenleving zie je waar dingen fout gaan’
10 januari 2019 2382 keer bekeken

Verbreed je blikveld; het helpt je als persoon, maar ook zeker als advocaat. Dat is de stellige overtuiging van Nawid Fakiri die bij de Gouden Zandlopers 2017 de Award ontving voor Jong Talent. Niet alleen vanwege zijn ondernemerschap, ook voor zijn vrijwilligerswerk in de Haagse stationsbuurt. Een gesprek over doorzetten, trends doorbreken en social responsibility.

‘De advocatuur heeft, helaas, een oubollig karakter. Wij willen dat veranderen door te laten zien dat het ook anders kan.’ Opmerkelijk als zo’n uitspraak op de website van een advocatenkantoor staat. Nawid Fakiri (30) haalt een beetje z’n schouders op. “Niet echt. Toen ik en mijn broers Murteza en Jawid een eigen kantoor begonnen, kwamen we in een juridisch landschap terecht waarin, nog steeds, veel volgens een vast stramien verloopt. Maar waarom? Wat is de reden dat juristen nog volgens gebruikelijke kaders handelen? Waarom niet out of the box denken en doen? Wij waren een van de eersten die een reclamevideo van ons kantoor maakten en dat op de website plaatsten. Nu heeft vrijwel elk advocatenkantoor zo’n uiting. Natuurlijk is het een vorm van promotie, maar we willen daarmee vooral drempels verlagen, de advocatuur toegankelijker maken. Mensen communiceren vandaag de dag veel via WhatsApp. Waarom dan niet met jou als jurist of advocaat? Mijn privé telefoon gebruik ik ook voor het werk. Dat waarderen cliënten. Het creëert een band, en die komt er niet als je een afstand schept.”

Durven en doen

Inmiddels vonden de drie broers een nieuwe partner. Met de komst van Charles van Beuningen heet het kantoor nu Fakiri & Van Beuningen Advocaten. Maar ook als viertal wil het kantoor bestaande tendenzen doorbreken, ook in de rechtszaal. Nawid: “We lopen regelmatig bij elkaar binnen om te sparren, komen daardoor tot nieuwe inzichten en durven andere standpunten in te nemen. Hoor ik verweren van collega’s aan, dan constateer ik vaak nog dat vaste stramien. Bij deze zaak hoort dat verweer. Maar wij kijken graag hoe het ook anders kan. Het betekent dat we soms met standpunten komen die tot gefronste wenkbrauwen leiden. We leggen het recht verkeerd uit, is de reactie dan. Maar daar trekken we ons weinig van aan. Het is een kwestie van durven en doen. En wat blijkt: ook al word je soms als een lastige advocaat gezien, rechtscolleges waarderen zeker dat je zo nu en dan met iets heel nieuws komt.”


‘Mensen communiceren vandaag de dag veel via WhatsApp. Waarom dan niet met jou als jurist of advocaat?’


Hart voor de zaak

Alles voor de cliënt dus. “Daarbij past flexibiliteit. Wij zijn geen advocaten die van 9 tot 5 bereikbaar zijn, en morgen is er weer een dag. Recent moest iemand uit Arnhem komen, kwam in een enorme file terecht en belde dat hij pas om acht uur ‘s avonds bij ons kon arriveren. Dan zeggen we niet: keer maar om en kom maar een andere keer terug. Nee, dan wachten we, ook al wordt het nog later. Dat wordt gewaardeerd. Cliënten zien op die manier dat je hart voor de zaak hebt. Ook als je verliest, weten ze dat jij je best hebt gedaan.”


‘Het zou mooi zijn als ik met bepaalde zoektermen bij uitspraken kan komen die net iets anders zijn dan gebruikelijk’


Eerder met elkaar rond de tafel

Nawid is gespecialiseerd in arbeidsrecht, sociale zekerheid en (jeugd)strafrecht. Welke ontwikkeling ziet hij op het gebied van arbeidsrecht? “Ik kan dit niet met cijfers onderbouwen, maar constateer in onze eigen praktijk dat werkgevers er steeds sneller voor kiezen om via de rechter tot ontbinding van een arbeidsovereenkomst over te gaan. Daarvoor kun je tegenwoordig diverse gronden aandragen. Het feit dat iemand zijn of haar werk niet goed doet, is moeilijk te onderbouwen. Daarom dragen ze ook regelmatig aan dat beide partijen niet goed meer door één deur kunnen. Gaat de rechter hier niet in mee, dan is er toch sprake van een gestoorde relatie. De werknemer ziet het niet meer zitten om bij zijn of haar werkgever te blijven en vraagt de rechter een vergoeding mee te geven. Maar die is inmiddels een derde van wat het eerder is geweest. En zo wint de werkgever toch. Ik hoop dat we iets aan die ontwikkeling kunnen doen. Bijvoorbeeld met een verplicht gespreksmoment waarbij beide partijen eerder met elkaar rond de tafel gaan, desnoods met de advocaten erbij. Een soort mediation dus, waarbij je een eventuele WW-uitkering veilig kunt stellen. Als zo’n gesprek dan niet helpt, kun je alsnog naar de rechter stappen.”

Voor zijn werk volgt Nawid vooral de jurisprudentie die wordt gepubliceerd in het jurisprudentietijdschrift JAR. “Ik moet nog uitzoeken of het nieuwe online platform Sdu Arbeidsrecht mij ook goed kan helpen. Het zou mooi zijn als ik met bepaalde zoektermen bij uitspraken kan komen die net iets anders zijn dan gebruikelijk. Want dat is de informatie die ons kan helpen door te gaan waar anderen wellicht stoppen.”


‘Twee weken later stond de man voor mijn bureau met tranen in z’n ogen’


Echt in de samenleving staan

Bij de Gouden Zandlopers 2017 kreeg Nawid de prijs voor ‘Jong Talant’, vooral omdat hij ondernemerschap combineert met vrijwilligerswerk. Daar bleek de jury gevoelig voor. Naast het gratis juridisch spreekuur, dat het kantoor elke donderdagavond van 18.00 tot 20.00 uur aanbiedt, helpt Nawid elke vrijdagmiddag in een buurthuis in de Haagse stationsbuurt. “Behalve met juridisch advies help ik ook met bijvoorbeeld het invullen van formulieren. Het kost mij een paar uur per week, maar mensen zijn er blij mee en als advocaat levert het mij ook iets op. Ten eerste geef ik hiermee iets terug aan de maatschappij die mij in staat heeft gesteld te bereiken wat ik nu ben. Daarnaast sta je midden in de samenleving, je ziet waar dingen fout gaan en waar mensen tegenaan lopen. Je leert hoe het systeem werkt en je kunt die kennis weer gebruiken in nieuwe zaken. Het helpt je als persoon, maar ook als advocaat om je blikveld te verbreden. Blijf daarom niet alleen in je eigen sociale netwerk ‘hangen’. Recent hielpen wij een man die 75 euro te veel aan een incassobureau had betaald. We schreven samen de brief om dat bedrag weer terug te krijgen. Twee weken later stond hij voor mijn bureau met tranen in z’n ogen. Hij had de 75 euro terug ontvangen en vertelde dat hij daar drie weken van kon eten. Op zo’n moment voel ik mij als mens verrijkt. De man heeft iets geleerd: ik kan de volgende keer zelf zo’n brief schrijven en… ik laat mij niet klein krijgen.”

Opmerkingen