Swipe to the left

Op de koffie & Holleeder

Print
Op de koffie & Holleeder
By 13 maart 2019 2488 keer bekeken Geen opmerkingen

Na het boodschappen doen drink ik op zaterdagmorgen altijd koffie bij mijn ouders. Zij zijn inmiddels in de tachtig en kijken hier naar uit. Tijdens dit bezoek delen we allerlei dorps- en familienieuwtjes en verhalen uit de werkende wereld. Daarbij komt ook de strafrechtadvocatuur aan bod. Zij volgen de advocatuur voor zover dat gaat, op de voet. Zo ook deze zaterdag. Of ik die gladde advocaat van Holleeder gezien had bij DWDD? (https://dewerelddraaitdoor.bnnvara.nl/media/584128)
Ik weet niet zeker of ze het woord "gladde" gebruikten, maar het was zeker niet positiever. Ik moest bekennen dat ik het niet gezien had, zoals eigenlijk het hele proces niet helemaal op mijn radar staat. Zouden alle strafrechtadvocaten dit proces trouwens moeten volgen, of is toch vooral sprake van een hype en is het juridisch allemaal niet zo heel interessant? Aan het einde van de zittingen zal het waarschijnlijk gaan om het waarderen van het bewijs, niet veel meer en niet veel minder.

Bewijswaardering

Mijn ouders gaven aan dat de advocaat had gezegd dat de zus van Holleeder misschien PTSS had en dat hij wel vijf dagen ging pleiten, uit zijn hoofd. Eerst heb ik maar gezegd dat ik de advocaat kende (dat vinden ze altijd leuk om te horen) en dat hij goed is en volgens mij niet glad en dat ik het kantoor ook ken en dat er veel goede advocaten werken. Toen ik thuiskwam heb ik toch teruggekeken. Ik vond het interessant. Sander Jansen maakte duidelijk dat het ging om het beoordelen van het bewijs. Waarbij hij terecht aangaf dat de volgorde is dat er wettig en overtuigend bewijs moet zijn en dat omkering daarvan (het vinden van bewijs bij een overtuiging) altijd op de loer ligt. Ik ben heel benieuwd naar het filmpje dat kennelijk aan het begin van het pleidooi is getoond.

Een langdurig pleidooi

Die vijf dagen pleiten zijn indrukwekkend, maar slaan in zijn algemeenheid nergens op. Hoe je vijf dagen kunt pleiten, dat weet ik niet. Mijn maximale pleidooi duurde denk ik een dag en was te lang. Na een uur of anderhalf word ik dat gepraat van mijzelf in ieder geval zat en begin ik mezelf ook te horen praten, wat net zo irritant is, als bellen met een echo. Ook heb ik regelmatig last gehad van de hongerklop. Van Sander Jansen begrijp ik dat hij aan het einde van de eerste dag topfit was, maar ook een beetje afgedraaid (DWDD). Ook begrijp ik van DWDD dat hij het pleidooi niet voorleest, maar samenvattend voordraagt. Dat lijkt mij een hele prestatie en misschien is dit dan de uitzondering op de regel. Ik heb regelmatig gedacht dat een workshop op een toneelschool met ademhalingstrainingen en voordrachtkunst voor advocaten heel nuttig kan zijn en dan zo'n pleidooi maar zien als een marathon voorstelling. Maar dan nog geloof ik er niet in en die focus op de zitting doet mijns inziens onvoldoende recht aan de complexiteit van de zaak. Voor de zoveelste keer herhaal ik maar weer eens, dat het strafrecht behoefte heeft aan schriftelijke rondes, zodat op zitting in pleidooi, maar ook al in requisitoir de belangrijkste onderwerpen de aandacht kunnen krijgen die zij verdienen.

Onbetrouwbare verklaringen

Daarna ging het over het belangrijkste onderwerp: Astrid Holleeder zou mogelijk PTSS hebben en haar verklaringen zouden daarom wellicht onbetrouwbaar zijn. Sander Jansen koos zijn woorden zorgvuldig. "Nou, ik zeg niet dat zij het heeft, dat kan ik ook niet zeggen want ik ben geen gedragsdeskundige. Ik ben geen psycholoog". Astrid Holleeder was niet gek of zo, en hij was ook geen deskundige (daar had hij wel mee gesproken, maar hij wilde niet zeggen met wie) maar tijdens het schrijven van het pleidooi was hij zich op basis van het dossier, het gedrag op zitting en haar eigen boek gaan afvragen of zij PTSS heeft en de verklaringen dan nog wel betrouwbaar waren. Hij had ook gekeken naar de zogenoemde DSM-5 criteria. Het is spitsroeden lopen voor een jurist. Een interessant punt ook, dat zeker. Wel vroeg ik mij af, waarom er inderdaad geen deskundige was geraadpleegd en/of een rapport was ingebracht, maar misschien komt dat nog wel. Strafrechtadvocaten zullen het overigens herkennen dat de beste ideeën ontstaan tijdens het schrijven van een pleidooi. Dikwijls vraag je je dan af waarom je dat niet eerder bedacht hebt. Helaas zullen veel advocaten ook herkennen, dat de ideeën twee weken na sluiting van de zitting vaak toch net iets minder briljant waren dan gedacht. We zullen zien waar het dit keer toe leidt.

Naast een goede en gelukkig niet helemaal gepaste grap over zijn horloge (minuut 5.10) ging het daarna nog over Holleeder die kennelijk niet elke dag koffie bij zijn moeder drinkt (minuut 16.30 e.v). Nou ik dus elke zaterdagmorgen wel!

Posted in: Strafrecht