Swipe to the left

Zonnepanelen op bedrijfsmatige gebouwen: bepaald geen koud kunstje

Print
Zonnepanelen op bedrijfsmatige gebouwen: bepaald geen koud kunstje
By prof.dr. T.M. Berkhout 8 mei 2019 13768 keer bekeken Geen opmerkingen

Het dak van een gebouw, voor veel gebouweigenaren ‘een plek met veel onnutte meters’, begint zo langzamerhand een heuse businesscase op te leveren. Met de opkomst van de mobiele telefonie werden daken aantrekkelijk voor het plaatsen van telefoonmasten. Nu zijn zonnepanelen aan een opmars begonnen om de resterende meters te veroveren. Hoewel menig ingenieur gruwt van platte daken, een ontwerpfout in zichzelf vanwege lekkagegevaar en duur onderhoud, kunnen dergelijke oppervlakken, zeker van grote gebouwen, het financiële rendement van dit vastgoed voor de eigenaar een extra zetje geven. Ondertussen wordt het gebouw maar mooi verder verduurzaamd en het energielabel misschien wat verder opgekrikt. En dat heeft weer positieve gevolgen voor de verhuurbaarheid en de waardeontwikkeling. Extra bonuspunten zijn er als de huurders/gebruikers van het gebouw, die steeds vaker gevoelig zijn voor duurzaamheidsaspecten, duurzame en goedkope energie kunnen afnemen.

Op verschillende manieren investeert men in zonne-energie. Zo kunnen bijvoorbeeld vastgoedeigenaren zelf zonnepanelen op een gebouw of een terrein plaatsen; voor eigen gebruik of voor verhuur/leasing (exploitatie door een ander). Maar niet alle gebouweigenaren zitten te springen om plaatsing en onderhoud van die panelen. De netto-opbrengsten van elektriciteit zijn laag ten opzichte van de uitgaven voor aanschaf- en installatie. Ze zijn onbekend met de techniek die nog in de kinderschoenen staat, weten niet wat het financieel oplevert en zien op tegen het extra gedoe en de ‘duurzaamheidsdwang’. Exploitanten van zonnepanelen (hierna: exploitanten) daarentegen zien deze bezwaren niet en zijn bereid voor eigen rekening en risico zonnepanelen te plaatsen en te exploiteren op de daken van – met name – grote gebouwen. Zij zien er wél brood in en willen ook voor het gebruik van het dak betalen. Ondertussen groeit deze markt gestaag en verdienen gebouweigenaren en exploitanten geld, mede, of juist door stimuleringsmaatregelen. Een kleine zoektocht op internet leert dat er vanaf 1.000 m2 al mogelijkheden zijn.

De Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) speelt hierop in door een modelakte te publiceren waarmee de financiering van deze opzet (exploitant investeert en gebruikt tegen betaling het dak van de vastgoedeigenaar) vergemakkelijkt moet worden. Deze modelakte vormt de aanleiding voor deze Opinie, waarvan ik met name enkele aandachtspunten voor de btw en de overdrachtsbelasting wil bespreken.

Dit is het eerste deel van een NTFR Opinie geschreven door prof.dr. T.M. Berkhout. De volledige opinie kunt u hier inzien. Deze Opinie is opgenomen in NTFR nummer 19 van 9 mei 2019 (NTFR 2019/1119).


Blijf op de hoogte van onze blogs en meer door Sdu Fiscaal te volgen op LinkedIn
Posted in: Fiscaal Recht