Hof Amsterdam 10-12-1998, JAR 1999, 30


Ontslag op staande voet. Ziekte.

Zie voor de complete uitspraak JAR 1999, 30.

Een commercieel medewerkster (vijf jaar fulltime in dienst, daarvoor vier jaar als oproepkracht) neemt een aantal dagen verlof voor een bezoek aan de haar behandelend alternatieve arts in Londen. Naar aanleiding van zijn advies nog twee weken in Londen te blijven voor medische behandeling, meldt zij zich ziek. Als de werkneemster twee weken later haar werkzaamheden wil hervatten, wordt zij daartoe niet in de gelegenheid gesteld in verband met het niet naleven van de verzuim-voorschriften. De door de werkgever ingeschakelde Arbo-arts verklaart de werkneemster voor 50% arbeidsongeschikt voor een periode van vier dagen na haar verlof en volledig arbeidsgeschikt tot aan de datum waarop zij zich bij de werkgever heeft gemeld. De werkgever ontslaat de werkneemster vervolgens op staande voet. De werkneemster vordert in kort geding doorbetaling van loon en tewerkstelling. De president wijst de vordering toe en de werkgever gaat in hoger beroep. Het Hof is met de president van oordeel dat de werkneemster te goeder trouw mocht menen arbeidsongeschikt te zijn op grond van de adviezen van de haar behandelende artsen. In de bodemprocedure zou de werkgever naar alle waarschijnlijkheid niet op grond van het standpunt van de Arbo-arts kunnen bewijzen dat dit niet zo was. Onduidelijk is waarom de Arbo-arts een splitsing in de periode heeft gemaakt. Verder is onduidelijk op basis waarvan de Arbo-arts tot zijn oordeel is gekomen inzake de arbeidsgeschiktheid van de werkneemster. Het lijkt er op dat zijn oordeel uitsluitend is gebaseerd op zijn opvatting dat de werkneemster na haar verlof voldoende reisvaardig was om zich in Nederland onder behandeling te stellen. Dat de behandelende alternatieve artsen geen gekwalificeerde artsen zouden zijn, wil niet zeggen dat de werkneemster niet te goeder trouw op hun advies had mogen afgaan. Het ontslag op staande voet is derhalve ten onrechte gegeven en het Hof bekrachtigt het vonnis van de president.

Terug naar overzicht