HvJ EG 21-09-2000 (Van der Woude/Beatrixoord), NJ 2001, 151


CAO. Onkostenvergoeding (ziektekostenregeling).

Op de arbeidsovereenkomst van een hoofd technische dienst in een verzorgingstehuis is de CAO Ziekenhuiswezen van toepassing. Op grond van deze CAO betaalt de werkgever 50% van de premie van de ziektekostenverzekering die is afgesloten met een bepaalde verzekeringsmaatschappij. De werknemer wil zich bij een andere, goedkopere verzekerings- maatschappij verzekeren en vordert van zijn werkgever deze bijdrage ongeacht bij welke verzekering hij is verzekerd. De kantonrechter legt de zaak voor aan het Europees Hof met de vraag of de betreffende CAO-bepaling inzake de ziektekostenregeling in strijd is met artt. 85 en 86 EG-Verdrag. In andere arresten heeft het Hof geoordeeld dat overeenkomsten, die in het kader van CAO-onderhandelingen tussen sociale partners worden gesloten ter verbetering van de arbeidsvoorwaarden, wegens hun aard en doel moeten worden geacht niet onder art. 85 lid 1 van het EG-Verdrag te vallen. De ziektekostenregeling is overeengekomen in de vorm van een CAO en heeft als doel verbetering van de arbeidsvoorwaarden van de werknemers, niet alleen door hen de nodige middelen te garanderen om hun ziektekosten te kunnen betalen, maar ook omdat deze leidt tot verlaging van de kosten die zonder de CAO voor hun rekening zouden komen. Het Hof is van oordeel dat de ziektekostenregeling niet valt onder art. 85 lid 1 EG-Verdrag. Bovendien blijkt niet van misbruik van machtspositie zodat het Hof concludeert dat de bepalingen van de CAO inzake de ziektekostenregeling, op grond waarvan het voor rekening van de werkgever komende gedeelte van de premies slechts wordt betaald voor verzekeringen die worden afgesloten bij de in het kader van de uitvoering van de CAO gekozen verzekeraar, verenigbaar is met de artt. 85 en 86 van het Verdrag

Verder lezen
Terug naar overzicht