Kantonrechter Amsterdam 20-06-2002 (Brouwer), JAR 2004, 18


Bedrijfsongeval. Aansprakelijkheid werkgever.

Zie voor de complete uitspraak JAR 2004, 18.

De werknemer is overleden aan de gevolgen van longkanker. Zijn erven hebben de werkgever hiervoor aansprakelijk gesteld op de grond dat de werknemer tijdens zijn werkzaamheden blootgesteld is geweest aan asbeststof. Naar het oordeel van de werkgever is het rookgedrag van de werknemer echter de meest aannemelijke oorzaak van de longkanker. De kantonrechter heeft een deskundigenbericht gelast en heeft de deskundigen verzocht om aan te geven of de werknemer op het werk blootgesteld is geweest aan asbest, of de rookgewoonten van de werknemer hebben bijgedragen aan het ontstaan van de longkanker, en in hoeverre de longkanker het gevolg is van respectievelijk de blootstelling aan asbest en het roken. De deskundigen hebben gerapporteerd dat de werknemer inderdaad aan asbest blootgesteld is geweest, dat zowel deze blootstelling als het roken hebben bijgedragen aan het ontstaan van de longkanker, en dat redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de rookgewoonten hierbij een grotere rol hebben gespeeld dan de asbest. De kantonrechter concludeert op basis van dit rapport dat de werkgever jegens de werknemer is tekortgeschoten. Door het achterwege laten van passende maatregelen is de werknemer tijdens zijn werkzaamheden bij en voor de werkgever zodanig blootgesteld geweest aan asbest, dat daardoor het risico op het krijgen van longkanker met ongeveer 20% is vergroot. Dit risico heeft zich vervolgens gerealiseerd. Daarnaast heeft de werknemer ook zelf aanzienlijk aan het risico op longkanker bijgedragen door zijn rookgewoonten. Of de bij hem geconstateerde longkanker door roken of door asbestblootstelling is ontstaan of door beide is niet met zekerheid te bepalen. Er zal vanuit moeten worden gegaan dat beide de mogelijke oorzaak van de fatale longkanker kunnen zijn geweest. Het door de deskundigen becijferde mogelijke aandeel van de blootstelling aan asbest van 20% in het ontstaan van de longkanker bepaalt de omvang van de aansprakelijkheid van de werkgever in deze. Derhalve zal de werkgever 20% van de totale materiële en immateriële schade moeten vergoeden.

Verder lezen
Terug naar overzicht