Kantonrechter Amsterdam 21-01-2002 (Groenendaal), JAR 2002, 72


Kennelijk onredelijk ontslag (oudere arbeidsongeschikte werknemer). Schadeloosstelling (C=0,2). Ziekte.

Zie voor de complete uitspraak JAR 2002, 72.

De werknemer, 52 jaar oud, is sinds 1978 (24 jaar) bij de werkgever in dienst, aanvankelijk als schoonmaker en laatstelijk als banquet-houseman. Zijn salaris bedraagt NLG 4.109,-- bruto per maand inclusief vakantietoeslag. De werknemer is op 27 september 1999 arbeidsongeschikt geworden, eerst vanwege rug-, knie- en schouderklachten en later vanwege depressieve klachten. Hij is arbeidsongeschikt verklaard voor zijn oude werkzaamheden en heeft een gedeeltelijke WAO-uitkering gekregen. Kort geleden is de werknemer opnieuw volledig arbeidsongeschikt geworden en is aan hem een Ziektewetuitkering toegekend. De werkgever heeft met toestemming van de RDA de arbeidsovereenkomst opgezegd tegen 1 maart 2002. De werknemer stelt dat dit ontslag kennelijk onredelijk is. Zijn arbeidsongeschiktheid zou samenhangen met zijn vroegere werk en bovendien zou zijn lange dienstverband toekenning van een vergoeding rechtvaardigen. De werkgever zegt al zijn verplichtingen jegens de werknemer te zijn nagekomen. Naar het oordeel van de kantonrechter blijkt niet dat er causaal verband bestaat tussen de werkzaamheden en de ziekte (thans suikerziekte en depressieve klachten) van de werknemer. De werkgever heeft zich ook voldoende ingespannen voor reïntegratie van de werknemer. Het valt echter niet te ontkennen dat de werknemer lange tijd werkzaam is geweest bij de werkgever. Niet gebleken is dat hij zich niet zou hebben ingezet tijdens zijn werkzame jaren. Dat laatste rechtvaardigt een vergoeding nu de arbeidsovereenkomst een einde zal nemen. Daarbij speelt een rol dat op de arbeidsmarkt de kansen van de werknemer om ander werk te vinden zeer gering zijn. Anderzijds dient rekening gehouden te worden met het feit dat een verband tussen de ziekte en de arbeidsplaats ontbreekt, dat de werkgever zich heeft ingespannen om aangepast werk te vinden en dat hij gedurende het eerste ziektejaar het salaris volledig heeft doorbetaald. Op grond hiervan is toekenning van vergoeding met toepassing van correctiefactor 0,2 billijk (NLG 25.000,-- /€ 11.345,--).

Terug naar overzicht