Kantonrechter Eindhoven 17-09-2002 (Roeterdink), Prg. 2003, 6019, JAR 2003, 77


Ontslag op staande voet.

Zie voor de complete uitspraak JAR 2003, 77.

Op 8 mei 2002 heeft de werkgever de werknemer – 36 jaar oud, sinds 17 juni 1986 in dienst, laatstelijk als controleur kwaliteitsdienst – op staande voet ontslagen omdat hij op zijn computer zes pornografische bestanden had opgeslagen en hij tenminste éénmaal een pornografisch bestand op de voor een ieder binnen de onderneming toegankelijke N-schijf heeft gezet met het doel dit bestand binnen de onderneming te verspreiden. De werknemer heeft de nietigheid van het ontslag ingeroepen en doorbetaling van loon en tewerkstelling gevorderd. De kantonrechter stelt vast dat de betreffende pornografische bestanden in het verleden door de werknemer van de N-schijf zijn gehaald en dus niet door hem van buitenaf het bedrijf van de werkgever zijn binnengebracht. Het zijn dus kennelijk bestanden die binnen het computernetwerk van de werkgever hebben gecirculeerd. Door de werkgever is aangevoerd dat het beleid de laatste jaren steeds meer gericht is op het terugdringen van de hoeveelheid "blote damesplaatjes" en (e-mails met) pornografische afbeeldingen. De werknemers zouden in het afdelingsoverleg tot twee keer toe zijn gewezen op de ontoelaatbaarheid van het gebruik van de computer voor privé-doeleinden. Uit de door de werkgever terzake overgelegde verklaring blijkt evenwel dat deze kwestie in een breder verband aan de orde is gesteld en dat, voorzover gesproken is over sancties, onduidelijk is gebleven op welke sancties de werkgever het oog had. Klaarblijkelijk ontbreekt een duidelijke, heldere en op schrift gestelde gedragscode voor de werknemers. Hoewel de werknemer – gelet op het gestelde in het afdelingsoverleg – verwijtbaar heeft gehandeld, is de kantonrechter voorshands van oordeel dat een ontslag op staande voet, in het licht van bovengenoemde omstandigheden en gelet op de aard en omvang van de bestanden, de lange duur van het dienstverband en het voor het overige goede functioneren van de werknemer, een te zware sanctie is. Een schriftelijke waarschuwing, eventueel gecombineerd met een korte schorsing, zou meer op zijn plaats zijn geweest.

Terug naar overzicht