Sign. - Hof wijzigt een bij echtscheidingsconvenant afgesproken alimentatietermijn


Na een huwelijk van ruim 31 jaar sluiten M en V – met hulp van mediation – een echtscheidingsconvenant waarin is bepaald dat M gedurende twee jaar (een beperkte) alimentatie aan V moet betalen. Partijen zijn hiertoe overgegaan in de verwachting dat V na die tijd in staat is voldoende eigen inkomsten te verwerven om in haar levensonderhoud te voorzien. Wel is in het convenant opgenomen dat wanneer de omstandigheden sterk wijzigen, andere afspraken mogelijk zijn. Tussen M en V is in geschil of sprake is van een dergelijke wijziging van omstandigheden. Volgens V is zulks het geval, aangezien de verwachting dat zij na twee jaar weer zelfstandig in haar inkomen kon voorzien, niet is uitgekomen. M is het daar niet mee eens.
Het hof beoordeelt de tekst van het echtscheidingsconvenant aan de hand van het Haviltex-criterium: er moet niet alleen worden gekeken naar de letterlijke tekst van het convenant, maar ook naar de zin die partijen in de gegeven omstandigheden aan de bepalingen mochten toekennen en naar hetgeen zij redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten.
Het hof acht de uitleg die V aan het convenant geeft het meest aannemelijk. Er is sprake van wijziging van omstandigheden, waardoor het hof aan V (een hogere) alimentatie toekent voor een langere termijn.
V beroept zich ook op een grove schending van haar rechten, omdat de wettelijke alimentatietermijn (maximaal) twaalf jaar bedraagt. Door eerst te kijken naar de bedoeling van de overeenkomst, komt het hof aan dit betoog niet meer toe.

(Gerechtshof Leeuwarden 19 april 2012, LJN BW4843)

Verder lezen
Terug naar overzicht