Formulieren Onderwijs combi

De historie van het diploma

Het woord 'diploma' is afkomstig uit het Grieks en betekent letterlijk: dubbelgevouwen. Een op het eerste gezicht nogal merkwaardige betekenis die echter te maken heeft met de oorspronkelijke functie van het diploma, namelijk die van aanbevelingsbrief of vrijgeleide. Om praktische redenen (gemakkelijker opbergen) werd dit soort documenten dubbelgevouwen.
Wanneer voor het eerst diploma's in een onderwijskundige context werden uitgereikt, is nu moeilijk meer te achterhalen. Zeker is wel dat in Europa het fenomeen 'school' een zeer lange geschiedenis heeft. Al in de 5e eeuw voor Christus beginnen zich in Athene contouren af te tekenen van een schoolvorm zoals die ook tegenwoordig nog bestaat. Het begrip 'school' is van toepassing als er sprake is van het doorgeven van kennis door middel van een planmatige en gestructureerde onderwijsvorm.
Het spreekt vanzelf dat men binnen dergelijk georganiseerd onderwijs het kennisniveau wilde vastleggen en hiervoor een bewijs in de vorm van een document in het leven riep. In de West-Europeese geschiedenis kunnen de middeleeuwse gilden als eerste (particuliere) instellingen voor beroepsonderwijs worden gezien, met de meesterproef als 'afstudeer-eis'.
Begin 19e eeuw wordt in Nederland voor het eerst het behalen van een akte van bekwaamheid bij wet voorgeschreven: in ons land het begin van het diploma in zijn huidige betekenis. Een logisch tijdstip, gezien de rol die de groeiende industrialisatie speelde bij de ontwikkeling van het onderwijs. Vanaf die periode was scholing meer en meer gericht op de instandhouding vanuit maatschappelijk oogpunt relevante functies. En hiervoor waren vakbekwaamheidseisen nodig, die ook konden worden vastgelegd. toen al besefte men dat kwaliteit gewaarborgd dient te worden.