More from 'Daan Cornelissen'

Loading...

​​DNA is geen harde wiskunde: het belang van piekenprofielen

​​DNA is geen harde wiskunde: het belang van piekenprofielen
16 mei 2019

In de juristerij leeft de opvatting dat DNA hard bewijs is. Onder omstandigheden is dat juist. Als er bloed wordt aangetroffen op een dressoir in de woonkamer, terwijl vast staat dat de inbreker bij het inslaan van het raam gewond is geraakt, heeft de 100% met dat bloedspoor matchende verdachte op zijn zachtst gezegd wel iets uit te leggen. Doet hij dat niet of zwijgt hij zelfs, dan zal de rechter – al dan niet op basis van de Murray-jurisprudentie – tot een bewezenverklaring komen. Minder eenvoudig wordt het voor de rechter wanneer er geen bloed maar ander materiaal, bijvoorbeeld huidepitheel, is achtergelaten op het dressoir. Kun je dan nog wel stellig zeggen dat de verdachte in die woning aanwezig moet zijn geweest? Nee, dat kan niet. Hij kan de werkelijke inbreker kort voor tijd een hand hebben gegeven (secundaire overdracht) of kan bijvoorbeeld een handschoen hebben vastgehad die de werkelijke inbreker droeg.

Spreek je bericht in na de piep…

Spreek je bericht in na de piep…
22 november 2018

Woensdagmiddag 21 november. De zittingszaal van de voorzieningenrechter te Den Haag vult zich langzaamaan met gespannen gezichten. Gezichten van voornamelijk advocaten die zich zorgen maken over het recht op het vrije verkeer tussen advocaten en gedetineerde cliënten. Nadat de penitentiaire inrichtingen Zaanstad en Dordrecht hadden aangegeven dat zij per 1 september ‘de My Telio-app’, althans het (al dan niet via een bepaald 0900-nummer) achterlaten van een voicemailbericht, verplicht zouden stellen, riep de Nederlandse Vereniging van Jonge Strafrechtadvocaten (NVJSA) op tot een boycot. Het is een slecht idee om af te stappen van het reguliere traject om (bezoek)afspraken te maken en terugbelverzoeken achter te laten.

Is het billijk om de hand op de knip te houden bij een beleidssepot?

Is het billijk om de hand op de knip te houden bij een beleidssepot?
11 september 2018

Het Openbaar Ministerie kan na bestudering van het dossier (al dan niet na een verzoek daartoe van de verdediging) besluiten om van vervolging af te zien. Het kan, anders gezegd, de zaak seponeren en heeft in dat kader een behoorlijk palet aan mogelijkheden tot zijn beschikking. Blijkens de Aanwijzing gebruik sepotgronden valt er een hoofdonderscheid te maken tussen technische sepots en beleidssepots. De beleidssepots zijn vervolgens weer in te delen in verschillende categorieën, waarbij de afzonderlijke sepotcodes onder andere verband houden met de aard van het feit, de aard van de persoon, dan wel de verhouding tussen de verdachte en degene die aangifte heeft gedaan. Bij de beleidssepots is er vaak een verschil van mening tussen de verdediging en het Openbaar Ministerie over de vergoeding van de advocaatkosten. Hoe gaan de feitenrechters hiermee om en valt er een zekere lijn in de jurisprudentie waar te nemen?

Hoge nood: een anekdote uit de strafpraktijk

Hoge nood: een anekdote uit de strafpraktijk
9 juli 2018

Begin deze week op kantoor: "Daan, dat heb ik weer, een zaak met een luchtje, hoe kijk jij hier tegenaan?" Een kantoorgenoot stormt binnen met deze vraag. Hij heeft een zitting die middag en legt mij kort de casus uit. Een man zit in een politiecel en heeft het naar eigen zeggen door de spanningen laten lopen. Hij kon zijn kringspier niet afdoende aanspannen. In het dossier zit een foto van een opgevouwen broek. De betreffende man heeft de broek mét inhoud uitgetrokken en vervolgens als een pakketje klaargelegd. Genereus heeft hij aangeboden om dit pakketje zelf op te ruimen. Desondanks moet hij zich verantwoorden voor de politierechter. Volgens de tenlastelegging heeft hij zich schuldig gemaakt aan het onbruikbaar maken van een politiecel als bedoeld in artikel 350 Sr.

Europees perspectief in Groningen

Europees perspectief in Groningen
20 april 2018

Twee weken geleden was ik weer eens in Groningen. De stad waar ik met veel plezier mijn studentenjaren heb doorgebracht. Wat bracht mij daar? Een feestelijk symposium. Niet alleen werd met dit symposium het 10-jarig jubileum van Stichting Forum Levenslang gevierd, óók stond dit symposium in het teken van het afscheid van Wiene van Hattum, universitair docent aan de Rijksuniversiteit Groningen. Een ‘woelgeest’ volgens de flyer; hét (activistische) boegbeeld voor de humane tenuitvoerlegging van de levenslange gevangenisstraf in Nederland.En juist deze humane tenuitvoerlegging – liever gezegd: de afwezigheid hiervan – stond die dag centraal.