Swipe to the left

Hoezo nog flexibeler ontslagrecht? Neem nou de reorganisatie……

Print
By 12 april 2017 3526 keer bekeken Geen opmerkingen

Inmiddels zijn de formatieonderhandelingen gestart (of beter: worden verkend). Wie de moeite heeft genomen om de verkiezingsprogramma’s te lezen op het thema arbeidsrecht heeft het kunnen zien: (nagenoeg) ieder partijprogramma heeft wel een paragraaf over het aanpassen van het ontslagrecht. Rode draad daarbij: het moet minder star.

Maar is de Wwz wel ook zo star?

De invoering van de Wwz heeft natuurlijk het arbeidsrecht aardig op slot gedaan. Samen met de introductie van de transitievergoeding kan enerzijds de rechter een ontslag allen nog maar toekennen of niet, en anderzijds is de ontslagvergoeding in beton gegoten. Kan je dan geen kant op? Is het echt zo star als een eenvoudige lezing van de wet zou laten zien. Ik zeg volmondig; nee.

We kunnen eigenlijk feitelijk constateren dat het ontslagrecht nog nooit zo flexibel is geweest. Een goed voorbeeld vormt het reorganisatieontslag. Allereerst geldt dat de starheid van de regelgeving duidelijk is. Je moet afspiegelen en je bent de transitievergoeding verschuldigd. Ik ben onder meer lid van de werkgroep ontslagrecht VAAN en de evaluatiewerkgroep WWZ VAAN/VvA en met name binnen de eerste geleding is veel aandacht besteed aan de kwaliteit van de wetgeving. Deze kwaliteit is gewoon slecht. Zeker als we daarbij letten op aspecten als overgang van onderneming en behoud van anciënniteit (het HvJ heeft diverse malen aangegeven dat anciënniteit alleen mee overgaat als sprake is van een financiële waarde, zie onder meer de uitspraak inzake Italia Telecom).

27 okt. 2016 07:03:09

We zien inmiddels dat het aantal ontslagaanvragen bij het UWV wegens reorganisatie uitermate laag is. Het UWV heeft inmiddels ook zijn afdeling fors moeten inkrimpen. En dat ligt met name niet aan het feit dat het economisch beter gaat. We zien inmiddels in de praktijk dat sociale plannen steevast een vergoeding toekennen die hoger is dan de transitievergoeding, mits de werknemer bereid is om een beëindigingsovereenkomst te ondertekenen. En dat is nu de smeerolie van het arbeidsrecht. Want welke werknemer is bereid om te vechten tegen zijn ontslag, wanneer dat betekent dat hij dan terug zal moeten vallen op de transitievergoeding. En dat is voor veel werknemers te aantrekkelijk (Of beter: het risico dat men met hoge proceskosten achterblijft, is te groot. Zeker nu eigenlijk alleen een ontslag kan worden aangevochten op het niet goed in acht nemen van de formaliteiten (afspiegelen, herplaatsing etc.). Een evenknie van het vroegere kennelijk onredelijke ontslag kennen we niet meer. En derhalve is het nog de vraag: wie durft dit aan? Niemand dus.

Afwijken van het afspiegelingsbeginsel

En door de regeling via de beëindigingsovereenkomst zien we ook dat het voor werkgevers mogelijk is om van de toepassing van het afspiegelingsbeginsel af te wijken. Immers, het UWV zal in het kader van de verwijtbaarheidstoets bij het beoordelen van een werkloosheidsuitkering zich moeten richten op de inhoud van de vaststellingsovereenkomst. En als die goed is opgesteld, is er voor de werknemer geen probleem, ook al is het afspiegelingbeginsel niet goed nagekomen.

En hiermee is eigenlijk het ontslagrecht bij uitstek geflexibiliseerd. En dat geldt niet alleen voor bij de reorganisatie!

Steven Jellinghaus

Advocaat-partner bij De Voort Advocaten|Mediators te Tilburg en universitair docent sociaal recht en sociale politiek Universiteit van Tilburg. Hij is als kernredacteur verbonden aan het innovatieve online platform Sdu Arbeidsrecht en is tevens spreker tijdens de Sdu Arbeidsrecht Experience. Tijdens deze inspirerende middag krijgt u op basis van 3 hot topics - knelpunten Wwz, derde ziektejaar en reorganisatie - een sneak preview van Sdu Arbeidsrecht.

Op de hoogte blijven? Meld je aan via arbeidsrechtinnovatie.sdu.nl en ontvang updates over de ontwikkeling van dit nieuwe startpunt.

5 apr. 2017 07:49:05


Posted in: Arbeidsrecht