Top 5 meest spraakmakende ontslagzaken uit 2018

Top 5 meest spraakmakende ontslagzaken uit 2018
16 december 2018 12646 keer bekeken

Het jaar 2018 loopt alweer bijna op zijn einde. Dat maakt het de hoogste tijd voor een terugblik op de arbeidsrechtelijke jurisprudentie van het afgelopen jaar. Het was – eigenlijk zoals elk jaar – weer een jaar waarin zowel werkgevers als werknemers het af en toe behoorlijk bont maakten. Hieronder volgt een top 5, aftellend van 5 naar 1, van de meest opmerkelijke, bizarre en spraakmakende ontslagzaken uit 2018.

5. Donaties aan War Child gebruikt voor eigen gewin

Een werknemer van goede-doelen-organisatie War Child had diverse partijen aangeschreven voor het doen van donaties ten behoeve van War Child. Deze donaties, onder meer meubels en hotelovernachtingen, gebruikte de werknemer vervolgens voor zichzelf of voor zijn schoonfamilie. Hij had in dit verband onder meer een e-mail geschreven aan zijn schoonvader dat “mochten ze er hier in het hotel naar vragen; je bent consultant voor War Child. Verzin maar een leuk verhaal ;-)”.

Het Hof Amsterdam (ECLI:NL:GHAMS:2018:3325) oordeelde dat de werknemer herhaaldelijk misbruik had gemaakt van zijn positie, en dat terwijl War Child hoofdzakelijk afhankelijk is van donaties en integriteit dus van het grootste belang is. Het Hof kwam dan ook tot de conclusie dat War Child de werknemer terecht op staande voet had ontslagen.

4. Kwetsende social media berichten over slachtoffertjes Oss

Na het verschrikkelijke Stint-ongeluk in Oss was heel Nederland in diepe rouw. Groot was dan ook de commotie toen een leerkracht van een basisschool in Den Haag kwetsende berichten op social media had geplaatst over de slachtoffertjes. De leerkracht klaagde in krachttermen over de vertraging op het spoor “door” de kinderen. Heel Nederland sprak er schande van en de school werd overspoeld door boze reacties. De leerkracht had de gewraakte berichten snel verwijderd, maar anno 2018 betekent dat helaas niet dat ze ook daadwerkelijk weg zijn. De berichten bleven dan ook rondzingen op internet. De leerkracht gaf aan dat haar account was gehackt en dat zij de teksten niet zelf had geplaatst. De school achtte dit na ampel onderzoek ongeloofwaardig en ontsloeg de leerkracht.

Het is onduidelijk hoe deze zaak is afgelopen; voor zover ik kan vinden is (nog) geen rechterlijke uitspraak in deze zaak gepubliceerd. Het blijft dan ook de vraag of de leerkracht echt zelf verantwoordelijk was voor de berichten of dat zij daadwerkelijk slachtoffer van hackers is geweest.

3. Piloot verlaat de cockpit om te gaan slapen

Tijdens een vlucht besluit de gezagvoerder van een vliegtuig om geruime tijd achter in het vliegtuig te gaan slapen, terwijl dit absoluut niet is toegestaan. De copiloot moest noodgedwongen het vliegtuig in zijn eentje besturen en was daar niet blij mee. Hij diende na de landing een klacht in, en de gezagvoerder werd op staande voet ontslagen.

Het Hof Arnhem-Leeuwarden (ECLI:NL:GHARL:2018:2871) oordeelde – net als de kantonrechter in eerste aanleg – dat het ontslag op staande voet terecht was gegeven. Het grootste deel van het debat ging over de foto’s die de copiloot van de lege stoel in het vliegtuig had genomen, en die in de procedure bij de kantonrechter als bewijs waren aangevoerd. De advocaat van de gezagvoerder trok in hoger beroep de geloofwaardigheid van de foto’s in twijfel, nu niet kon niet worden vastgesteld dat de foto’s waren gemaakt tijdens de desbetreffende vlucht. Het Hof ging hier echter niet in mee en oordeelde dat onvoldoende aannemelijk was gemaakt dat de copiloot oneerlijk was geweest over de herkomst van de foto’s.

2. WhatsAppende buschauffeur

Het mag niet, maar toch doen de meeste mensen het wel eens: WhatsAppen achter het stuur. Zo ook een buschauffeur uit Breda, die zijn telefoon checkte achter het stuur terwijl hij met zijn bus stilstond in het verkeer. Hij bekeek snel een appje met een update over zijn zieke zoontje. Toen hij vervolgens weer optrok, botste de bus met een vrachtwagen. Er vielen gelukkig geen gewonden. Desalniettemin vormde dit incident – dat geheel was vastgelegd op de beveiligingscamera in de bus - voor de werkgever aanleiding om ontbinding van de arbeidsovereenkomst te verzoeken.

De mondelinge behandeling van het ontbindingsverzoek was erg rumoerig. Deze werd namelijk bijgewoond door 50 collega buschauffeurs die vonden dat hun collega geen ontslag verdiende. De kantonrechter Breda (ECLI:NL:RBZWB:2018:4846) dacht hier echter anders over en ontbond de arbeidsovereenkomst op grond van verwijtbaar handelen. Van ernstig verwijtbaar handelen was in de ogen van de kantonrechter echter geen sprake, zodat de chauffeur wél recht had op de transitievergoeding.

1. Niet verlengen arbeidsovereenkomst wegens zwangerschap

Het zou natuurlijk niet meer mogen voorkomen in 2018, maar zwangerschapsdiscriminatie is nog steeds aan de orde van de dag. Daarom staat deze zaak wat mij betreft met stip op nummer 1. De zaak ging over de zwangere Samantha. Haar feitelijk leidinggevende stuurde haar een WhatsApp met de tekst dat besloten was, in overleg met de directie, om haar contract voor bepaalde tijd niet te verlengen omdat zij door haar zwangerschap 17 weken uit de roulatie zou zijn. De werkgever wilde deze kosten niet voor haar rekening nemen. “Don’t shoot the messenger”, zette de leidinggevende er nog bij.

De directie probeerde vervolgens nog te redden wat er te redden viel door te stellen dat het niet verlengen niet te maken had met zwangerschap maar met een inkrimping van het team, maar dat mocht niet meer baten. De kantonrechter Den Haag (ECLI:NL:RBDHA:2018:3423) oordeelde dat de werkgever ernstig verwijtbaar had gehandeld en kende een billijke vergoeding toe. De hoogte van de billijke vergoeding is - in mijn ogen behoorlijk teleurstellend – vastgesteld op EUR 3.000,- bruto. De kantonrechter nam daarbij in overweging dat de werkneemster in concreto geen schade leed door deze behandeling, terwijl hij wel vond dat door de ernst van het verwijt aan de werkgever (zwangerschapsdiscriminatie) een billijke vergoeding op zijn plaats was.

Al met al werd Samantha dus in het gelijk gesteld, maar waarschijnlijk kon zij van deze billijke vergoeding net haar advocaatkosten betalen. Ik vraag mij dan ook af of deze uitspraak werkgevers echt ervan weerhoudt om zwangere werkneemsters te discrimineren. Desalniettemin is de boodschap duidelijk: zwangerschapsdiscriminatie is niet toegestaan en leidt tot een billijke vergoeding.

Op naar 2019!

Meer blogs lezen over ontslag?

Opmerkingen