Naar de inhoud

Alex Brenninkmeijer: ‘Het verdienmodel van het juridische beroep is beter’

De nieuwe hoofdredacteur van Tijdschrift Conflicthantering spreekt met de vertrekkende. Over de begindagen van mediation, zijn persoonlijke engagement ermee en waarom het nog steeds niet een daverend succes is in de juridische wereld.

TC201606-11

Kan dat wel, zonder stropdas? Op de fotograaf heeft Alex Brenninkmeijer, lid van de Europese Rekenkamer, hoogleraar Institutionele aspecten van de rechtsstaat deze herfstochtend niet gerekend, als hij de faculty club van zijn universiteit binnenstapt. Maar hij poseert gewillig bij de open haard van wat het oudste gebouw van Utrecht heet te zijn, een middeleeuws ‘claustraal’ woonhuis, dat ooit gevangenis was, politiebureau en academiegebouw.

Zijn bestaan in Luxemburg als het Nederlandse lid van de Rekenkamer maakt het niet langer mogelijk om hoofdredacteur van Tijdschrift Conflicthantering te zijn; als Nationaal ombudsman in Den Haag ging dat makkelijker. Voor Brenninkmeijer is mediation gesneden koek – hij is er vanaf midden jaren negentig intensief bij betrokken. Behalve een exitgesprek is dit ook een crashcourse heden, verleden en toekomst van de mediation voor zijn vragensteller, die hem bij Tijdschrift Conflicthantering mag opvolgen en nieuw is in het vak.

Brenninkmeijer herinnert zich midden jaren negentig een internationaal congres in Amsterdam, georganiseerd door Justitie, waar deskundigen uit Canada, Australië en de Verenigde Staten mediation voor het eerst kwamen uitleggen. Ook de ‘goeroe van het vak’, de grondlegger van het Harvard Negotiation Project Robert Mnookin was erbij. Mediation leek hem een werkbaar alternatief voor het moeizame, dure en vaak onbevredigende procederen waar rechtspleging om bekend staat. ‘Het idee dat je ook op een heel andere manier uit een geschil kon komen en hoe je dat in het recht kon…