Bewust niet melden betalingsonmacht leidt tot aansprakelijkstelling


Samenvatting

Belanghebbende is op grond van art. 36 IW 1990 aansprakelijk gesteld voor de niet betaalde loonbelastingschulden van A bv. In geschil is of dit terecht is.

De rechtbank stelt vast dat belanghebbende formeel bestuurder was van A bv. Belanghebbende deed alles wat met uitvoering van de activiteiten van A bv te maken had, zoals contractonderhandelingen, het aannemen van opdrachten en het dragen van eindverantwoordelijkheid. Belanghebbende moet daarom volgens de rechtbank aangemerkt worden als bestuurder in de zin van art. 36 IW 1990. Nu vaststaat dat geen melding betalingsonmacht is gedaan, is belanghebbende hoofdelijk aansprakelijk voor de verschuldigde loonbelasting. Daarbij wordt vermoed dat het niet betalen van de loonbelastingschulden te wijten is aan kennelijk onbehoorlijk bestuur. Belanghebbende wordt alleen toegelaten tot weerlegging van dit vermoeden indien het niet voldoen aan de meldingsplicht niet aan hem te wijten is. Nu belanghebbende er bewust voor gekozen heeft om geen melding van betalingsonmacht te doen, heeft belanghebbende niet aannemelijk gemaakt dat het niet voldoen van de meldingsplicht niet aan hem te wijten is, aldus de rechtbank. Belanghebbende is terecht aansprakelijk gesteld.

(Beroep ongegrond.)

Commentaar

De uiteindelijke beslissing van de rechtbank is geheel in lijn met de heersende jurisprudentie. Enigszins verwonderlijk is dat de rechtbank het nodig vond om na te gaan of belanghebbende zich ook met het beleid en de feitelijke gang van zaken in de vennootschap bemoeide. Verwonderlijk omdat de formeel bestuurder (en in casu stond dat niet ter discussie) aansprakelijk is op grond van art. 36 óók als hij zich niet met het beleid en/of de feitelijke gang van zaken had beziggehouden. Dit blijkt uit de wetsgeschiedenis bij IW…

Verder lezen
Terug naar overzicht