Naar de inhoud

Is er geen simpelere oplossing voor de aanpak van toeslagenfraude?

Het is niet goed of ’t deugt niet. Zo ervaart staatssecretaris Weekers (Financiën) vermoedelijk de houding van de Tweede Kamer als het gaat om zijn aanpak van de toeslagenfraude. Eerst zou hij niet daadkrachtig genoeg optreden tegen de ‘Bulgarenfraude’. Dan komt hij met een wetsvoorstel en is het weer niet goed. Veel partijen vrezen dat de belastingbetaler te veel als potentiële fraudeur wordt gezien en dat mensen te lang moeten wachten op tegemoetkomingen waar ze het volste recht op hebben, zoals deze krant eerder berichtte.

Om Weekers even bij te vallen: de Kamer moet natuurlijk begrijpen dat strengere controle consequenties heeft. Dit leidt vrijwel automatisch tot minder ‘service’ en snelheid bij de Belastingdienst. Zo gaat de beslistermijn in het voorstel standaard van acht naar dertien weken. Daar kunnen nog eens dertien weken bij worden opgeteld voor aanvragen met een ‘verhoogd frauderisico’. Een half jaar wachten dus. Dat is de prijs van strengere selectie aan de poort.

Toch vraag ik me af of het makkelijker kan. De afgelopen jaren is veel gezegd over het rechtstreeks overmaken van de kinderopvang- en huurtoeslag naar respectievelijk kindcentra en woningcorporaties. Zo kan ook de zorgtoeslag direct worden uitgekeerd aan zorgverzekeraars. Het voordeel is evident: je neemt de prikkel tot frauderen bij particulieren weg, want die krijgen het geld niet meer op hun rekening. Er is bovendien ervaring mee, want in veel gevallen verloopt de uitbetaling van toeslagen al op deze manier.

Het vreemde is dat juist deze waarborg tegen fraude de nek om wordt gedraaid. Per 1 december van dit jaar is het in principe verboden toeslagen uit te keren…