HvJ EG 17-09-2002 (Lawrence/Council), JAR 2002, 262


Gelijke behandeling. Loon. Overgang onderneming.

Zie voor de complete uitspraak JAR 2002, 262.

In totaal 446, nagenoeg allen vrouwelijke, werknemers, die schoonmaakwerk en maaltijdverzorging uitvoerden in scholen, hebben in 1995 een procedure gewonnen tegen hun werkgever met als resultaat dat deze hen een loon moest betalen gelijk aan dat van mannelijke werknemers die taken verrichtten als tuinonderhoud, vuilophaling en het onderhoud van riolen. Terwijl deze procedure liep zijn de werkzaamheden van de werkneemsters in het kader van een aanbestedingsprocedure overgedragen aan twee andere werkgevers, gedaagden in deze procedure. Deze werkgevers hebben de werkneemsters lagere lonen aangeboden dan zij bij hun vorige werkgever kregen voor dezelfde werkzaamheden. Ook hebben zij nieuwe werknemers aangetrokken tegen dezelfde lagere salarissen. De werkneemsters stellen dat zij, gezien de bijzondere omstandigheden van het geval, aanspraak kunnen maken jegens hun nieuwe werkgevers op dezelfde beloning als die hun oude werkgever betaalt aan mannelijke werknemers, die vergelijkbare arbeid verrichten. Het Engelse Court of Appeal vraagt het Europees Hof van Justitie of een dergelijke vergelijking mogelijk is. Het Europees Hof stelt vast dat de verwijzende rechter geen vraag heeft gesteld over de bescherming die voortvloeit uit de richtlijn inzake overgang van onderneming, zodat hier verder niet op wordt ingegaan. Ten aanzien van art. 141 lid 1 EG-Verdrag dat gelijke beloning voor werk van gelijke waarde voorschrijft, overweegt het Europees Hof dat niets in de bewoordingen van dit artikel erop wijst dat het artikel alleen van toepassing is in situaties waarin mannen en vrouwen voor dezelfde werkgever werken. Op het artikel kan ook een beroep worden gedaan bij discriminaties die hun oorsprong vinden in wettelijke bepalingen of CAO's alsmede ingeval de arbeid in eenzelfde onderneming of dienst wordt verricht. Wanneer echter, zoals in dit geval, de vastgestelde verschillen in beloning niet zijn toe te schrijven aan één bron, ontbreekt een entiteit die verantwoordelijk is voor de ongelijkheid en die de gelijke behandeling zou kunnen herstellen. Een dergelijke situatie valt niet onder art. 141 lid 1 EG-Verdrag, zodat de arbeid en de beloning van die werknemers niet op grond van dit artikel kunnen worden vergeleken.

Verder lezen
Terug naar overzicht