Reiswijzer gebiedsontwikkeling 2009


Om meer duidelijkheid te verschaffen omtrent de regels bij gebiedsontwikkeling voor wat betreft aanbesteding en staatssteun, zeker gezien het (Auroux-arrest) en het ICER-rapport, hebben VROM en de NEPROM de Reiswijzer Gebiedsontwikkeling 2009 uitgebracht. Deze Reiswijzer vervangt de Reiswijzer Marktpartijen & Gebiedsontwikkeling, die begin 2007 verscheen omdat die ingehaald is door het Auroux-arrest van het Europese Hof en verbetervoorstellen uit de praktijk vragen om een nieuwe versie. In de Reiswijzer worden praktische handreikingen gegeven voor de selectie van private partners in gebiedsontwikkeling. Ook wordt bepaald wat een gemeente wel of niet mag eisen bij een gronduitgifte. Enkele sprekende citaten zijn: ‘In zowel de 10 januari-brief als het ICER-rapport wordt aangegeven dat het van belang is dat overheden (gemeenten) terughoudend zijn met het stellen van eisen die verder reiken dan hun publiekrechtelijke mogelijkheden om ten aanzien van vastgoed regulerend op te treden. Als hoofdlijn (…) aangegeven dat voor woningbouw en commercieel vastgoed de inhoudelijke bemoeienis van de overheid zich dient te beperken tot het publiekrechtelijke kader. Dit kader (bestemmingsplan, beeldkwaliteitplan) bevat generieke eisen waarbinnen marktpartijen hun bouwplannen kunnen ontwikkelen en waaraan bij de aanvraag om bouwvergunning wordt getoetst.’ en ‘(…) overeenkomsten zijn nadrukkelijk niet bedoeld om de overheid een verdergaande invloed te geven op het door marktpartijen voor eigen rekening en risico te realiseren bouwprogramma dan op grond van het bestemmingsplan en andere publiekrechtelijke regels mogelijk zou zijn, maar zijn primair noodzakelijk omdat de verdeling van grondeigendom zelden (geheel) overeenkomt met de beoogde verkaveling als resultaat van de gebiedsontwikkeling. Daar waar dat wel het geval is, zullen partijen vaak een (anterieure) overeenkomst…

Verder lezen
Terug naar overzicht