Sign. - Geen onmiskenbare vergissing


Naar aanleiding van het verzoek van eiseres om tot restitutie over te gaan van de op het rekeningnummer van failliet gestorte belastingteruggaaf, dient de curator te onderzoeken of er een rechtsverhouding bestaat dan wel heeft bestaan tussen de Belastingdienst en failliet die aanleiding heeft gegeven tot deze betaling of aanleiding kon geven te veronderstellen dat er (mogelijk) wel een rechtsgrond aanwezig was voor de betaling in kwestie (HR 5 september 1997, «JOR» 1997/102, en HR 8 juni 2007, «JOR» 2007/221). De curator heeft gemotiveerd betwist dat sprake is van een onmiskenbare vergissing. Hem was uit inlichtingen van de Belastingdienst gebleken dat het rekeningnummer van failliet "in het systeem" van de Belastingdienst is vermeld, omdat dit door eiseres zo is opgegeven. Op dit rekeningnummer worden alle belastingteruggaven van eiseres gestort. Eiseres kan geen verklaring geven voor deze stortingen op het rekeningnummer van failliet. Nu niet is gebleken dat eiseres een ander rekeningnummer aan de Belastingdienst heeft opgegeven, wordt aangenomen dat eiseres zelf aan de Belastingdienst heeft doorgegeven dat teruggaven op het rekeningnummer van failliet konden worden gestort. Uit het voorgaande volgt dat voor de storting van de belastingteruggaaf op het rekeningnummer van failliet wel een rechtsverhouding bestond: de uitdrukkelijke opgaaf van eiseres. Nu eiseres na het faillissement van failliet niet heeft gezorgd voor een wijziging van dit nummer, is de Belastingdienst terecht overgegaan tot storting van de teruggaaf op het opgegeven rekeningnummer. Van een onmiskenbare vergissing kan dan ook niet worden gesproken. (Rb. 's-Gravenhage 9 november 2011, «JOR» 2012/130)

Verder lezen
Terug naar overzicht