Sign. - Van arbeidsongeval tot beroepsincident


In het artikel vergelijkt de auteur de norm voor aansprakelijkheid bij arbeidsongevallen voor de private sector met de norm voor de overheidswerkgever en gaat daarbij in op het goed werkgeverschap en het beroepsincident.
De auteur beschrijft dat de norm voor aansprakelijkheid van de overheidswerkgever bij klassieke arbeidsgevallen gelijk is aan de norm voor aansprakelijkheid van de private werkgever. De Hoge Raad en de CRvB geven op dezelfde manier invulling aan de vereisten van art. 7:658 BW. Ook gaan beide instanties ervan uit dat de norm van het goed werkgeverschap slechts onder bijzondere omstandigheden met zich brengt dat de werkgever aansprakelijk is voor de door werknemer geleden schade. Hierbij kan worden gedacht aan een, ook aan de werkgever bekend, specifiek en ernstig gevaar. Daarnaast wordt beschreven dat in het civiele recht de werkgever op basis van goed werkgeverschap een extra (verzekerings)verplichting heeft als hij zijn werknemers laat deelnemen aan het verkeer. In het ambtenarenrecht is een dergelijke verplichting nog niet aangenomen. Het is niet ondenkbaar dat de CRvB de Hoge Raad hierin gaat volgen, kijkend naar zijn uitspraak uit 2007 (CRvB 5 juli 2007, LJN BA9583). Voorts wordt beschreven dat rijksambtenaren met een risicovol beroep een ruimere rechtsbescherming hebben op grond van het beroepsincident. Een dergelijke regeling ontbreekt voor werknemers in het civiele arbeidsrecht. Of en hoe men in het civiele arbeidsrecht hieromtrent gaat anticiperen moet nog blijken.

(W. Brinkkemper, Van arbeidsongeval tot beroepsincident, ArbeidsRecht 2009-1, p. 14-18) 

(W. Brinkkemper, Van arbeidsongeval tot beroepsincident, ArbeidsRecht 2009-1, p. 14-18)

Verder lezen
Terug naar overzicht