Subtiel verleiden met nudging
Verhogen van enquêterespons
De nonrespons op enquêtes onder studenten is vaak hoog, waardoor verkregen informatie niet altijd betrouwbaar en valide is. Met nudges, subtiele interventies die gebaseerd zijn op inzichten uit de psychologie en sociologie, kan de respons op enquêtes aanzienlijk worden verhoogd. Bij de uitrol van een erg lastige enquête binnen Hogeschool Rotterdam zorgden nudges voor een verdubbeling van de respons.
Een lage respons op enquêtes resulteert in een kleine steekproef, minder statistische kracht en beperkte nauwkeurigheid van de metingen. Als er geen verder onderzoek wordt gedaan naar de nonresponsgroep, blijft het onduidelijk in hoeverre deze afwijkt van de groep die wel reageert. Verschillen de kenmerken van beide groepen, dan ontstaat nonrespons bias waardoor de validiteit van het onderzoek in het geding komt. Wanneer intrinsieke motivatie om deel te nemen ontbreekt, wordt extrinsieke motivatie in de vorm van prikkels of ‘dwang’ regelmatig toegepast om de respons te verhogen (zie kader).
Ontstaan nonrespons
Enerzijds ontstaat nonrespons omdat de geënquêteerde terughoudend is vanwege ongemak, enquêtes die te lang zijn, tijdsdruk of omdat een onderwerp niet als relevant wordt ervaren. Ook enquêtemoeheid als gevolg van het grote aantal verzoeken deel te nemen aan enquêtes wordt vaak genoemd als oorzaak. Anderzijds ontstaat nonrespons omdat de geënquêteerde of de onderzoeker niet kan worden bereikt vanwege technische storingen, slechte organisatie, absentie van mensen en verkeerde adressering.
Prikkels, zoals financiële vergoedingen of de mogelijkheid een prijs te winnen, helpen de respons te vergroten. Door deze prikkels kunnen respondenten de enquête echter te gehaast of te positief beantwoorden, waardoor de betrouwbaarheid van de informatie afneemt. Het verplicht invullen van enquêtes is vooral in…