Voortzettingseis BOR en houdsterstructuren
Voor de verkrijging van aanmerkelijkbelangaandelen door erfenis of schenking is – op straffe van verval van de voorwaardelijke vrijstelling – een voortzettingseis in het leven geroepen voor aandelen als de ondernemingsactiviteiten van de vennootschap worden voortgezet. In deze bijdrage staat de voortzettingseis voor de activiteiten in geval van houdsterstructuren centraal.
Veel ondernemingen worden om juridische en fiscale redenen gegoten in een houdsterstructuur. De directeur-grootaandeelhouder heeft dan een rechtstreeks belang in de houdstervennootschap, en deze vennootschap heeft op haar beurt een belang in de werkmaatschappij.
Voor toepassing van de bedrijfsopvolgingsregeling geldt de ‘activiteitentoets’ voor het direct gehouden belang van de erflater of schenker in de houdstervennootschap. Probleem is echter dat de houdstervennootschap vaak geen (materiële) onderneming drijft in de zin van de inkomstenbelasting. Deze wordt immers meestal gedreven in de werkmaatschappij. De aandelen van de erflater of schenker komen dan niet in aanmerking voor toepassing van de bedrijfsopvolgingsregeling. Daarmee zou een rechtstreeks belang in een werkmaatschappij gunstiger worden behandeld dan een indirect belang in een werkmaatschappij. Dat kan uiteraard niet de bedoeling zijn.
Consolidatie
Om een direct en indirect gehouden belang in de werkmaatschappij zo gelijk mogelijk te behandelen, heeft de wetgever daarom de zogenoemde ‘consolidatie-eis’ in het leven geroepen. Deze komt erop neer dat de bezittingen en schulden van de werkmaatschappij worden toegerekend aan de houdstervennootschap, overeenkomend met het belang van de houdstervennootschap in de werkmaatschappij (pro rata). Door de toerekening wordt de houdstervennootschap geacht de onderneming van de werkmaatschappij te drijven. Voor consolidatie is wel vereist dat de erflater of schenker een indirect aanmerkelijk belang heeft in de werkmaatschappij.
Voortzettingseis
Om uitsluitend reële bedrijfsopvolgingen te faciliëren…