C: Kernproblematiek
Artikel 53 Bgfo bevat bepalingen met betrekking tot het verstrekken van informatie in reclame-uitingen over krediet. Het doel van deze regels is de consument ook in de wervende fase een adequaat beeld te geven van een kredietproduct. Een reclame-uiting is iedere vorm van informatieverstrekking die dient ter aanprijzing van of een wervend karakter kent ter zake van een bepaalde financiële dienst of een financieel product.
Op grond van het eerste lid moet bepaalde informatie worden opgenomen in reclame-uitingen over krediet als informatie wordt gegeven met betrekking tot de kosten van het krediet. Lid 1 betreft ook een implementatie van de Richtlijn consumentenkrediet en de Richtlijn hypothecair krediet.
Het tweede lid verplicht de financiële onderneming om, indien het sluiten van een overeenkomst voor een nevendienst verplicht is, het krediet te verkrijgen op de voorwaarden vermeld in de reclame-uiting, en indien de kosten niet vooraf kunnen worden bepaald de verplichting tot het sluiten van die overeenkomst op een duidelijke, beknopte en opvallende wijze, tezamen met de vermelding van het jaarlijks kostenpercentage. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan een verplichte verzekering.
Het derde lid verplicht de financiële onderneming te adverteren met (voorbeelden van) kredieten die representatief zijn voor de kredieten die normaal door haar worden verstrekt. Zo moet worden voorkomen dat consumenten met aantrekkelijke rentepercentages en maandlasten worden gelokt, terwijl die percentages alleen gelden voor kredieten die niet of nauwelijks door consumenten worden afgenomen.
Het vierde lid bepaalt dat als een financiële onderneming in een reclame-uiting over krediet anders dan via de televisie of radio, informatie over de debetrentevoet of andere gegevens betreffende de kosten van een krediet verstrekt, alle in lid 1 genoemde informatie en de in lid 2 genoemde vermelding moeten worden opgenomen in een krediettabel. De AFM heeft een voorbeeld van een krediettabel opgesteld. De AFM heeft in een nieuwsbrief en veelgestelde vragen op de website van de AFM verduidelijkt dat de krediettabel ook bij hypothecair krediet moet worden opgenomen. Deze regel geldt ook voor 'banners'. Aangezien het invoegen van een tabel daarbij lastig is, is het opnemen van een debetrentevoet daar niet praktisch. De krediettabel moet blijkens lid 11 ook worden opgenomen als informatie over de kenmerken van het krediet wordt gegeven zoals vermeld in het eerste en tweede lid.
Het vijfde lid verplicht de financiële onderneming die in een reclame-uiting over krediet, reclame maakt voor met krediet aan te schaffen goederen of diensten, daarbij ook de uitgebreide in lid 1 genoemde informatie te verstrekken.
In lid 6 is een regel opgenomen voor situaties waarin de financiële onderneming adverteert voor een krediet met een debetrentevoet die voor een beperkte duur of een beperkt deel van het krediet geldt of voor een variabele debetrentevoet die afwijkt van de rente die op dat moment voor gelijksoortige overeenkomsten geldt. De onderneming moet dan de hoogste debetrentevoet noemen, zodat de consumenten niet verleid/misleid worden door het tijdelijke voordelige tarief. Kredietovereenkomsten worden meestal voor langere duur gesloten en de consument moet een adequate beslissing nemen over het aangaan van een krediet op basis van een reëel tarief dat gedurende de looptijd van de kredietovereenkomst gaat gelden.
In lid 7 is opgenomen dat een in reclame-uitingen over krediet een waarschuwing moet worden opgenomen met betrekking tot de gevolgen die aan het krediet zijn verbonden. Deze regel is niet van toepassing als het gaat om reclame voor hypothecair krediet en er geen relatie met een ander bestedingsdoel is dan het verwerven van de eigen woning. Dit is in de praktijk een belangrijke regel die nader is uitgewerkt in 2:2 van de Nadere regeling gedragstoezicht financiële ondernemingen Wft. Reclame-uitingen zijn niet alleen specifiek wervende reclames in de traditionele zin, maar ook bijvoorbeeld de website van een kredietaanbieder of kredietbemiddelaar zal deze waarschuwing moeten tonen. De waarschuwing is door de AFM gestandaardiseerd en het format kan op de website van de AFM worden gedownload.
Lid 8 verplicht de financiële onderneming in een reclame-uiting over hypothecair krediet met een variabele debetrentevoet een waarschuwing op te nemen met betrekking tot de gevolgen die aan het krediet zijn verbonden.
In lid 9 is een aantal verboden opgenomen. De financiële onderneming mag bijvoorbeeld geen mededelingen in de reclame-uiting opnemen over het gemak of de snelheid waarmee een krediet wordt verstrekt. Ook mag niet worden gewezen op fiscale voordelen.
Uit lid 10 volgt dat als reclame wordt gemaakt voor een specifiek product, moet worden gewezen op de verkrijgbaarheid van informatie over het krediet. Hierbij kan worden gedacht aan de standaard precontractuele informatie die kredietverstrekkers moeten verstrekken.
Voor effectenkrediet gelden specifieke reclameregels.
Als een bemiddelaar reclame maakt voor krediet, neemt de bemiddelaar op grond van lid 14 informatie op over zijn positie en rol. Dit onderdeel implementeert artikel 21 van de Richtlijn consumentenkrediet.