Het levenstestament in de Anglo-Amerikaanse wereld

In dit artikel werpen wij een blik over de grens naar de common law-benadering van wat wij in Nederland het levenstestament noemen. Daarbij beperken wij ons tot het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. Wat opvalt, is dat in deze beide landen een helder wettelijk systeem is ontwikkeld waaraan Nederland zich zou kunnen spiegelen.

1 Inleiding

Vertaal het woord ‘levenstestament’ in het Engels en je krijgt living will. Het is aantrekkelijk te denken dat een Engelsman of Amerikaan dus begrijpt wat wij bedoelen wanneer wij als Nederlanders over een ‘levenstestament’ spreken. Maar, zoals vaker in het bestaan, is het niet altijd zo eenvoudig als het lijkt.

De EPN heeft een levenstestament ontwikkeld dat kan bestaan uit verschillende onderdelen, waaronder een volmacht aan personen om financiële zaken namens de gevolmachtigde te regelen, instructies over het eventueel doen van schenkingen namens de gevolmachtigde en mededelingen over hoe te handelen wanneer de gevolmachtigde ernstig ziek is en zelf geen beslissingen ten aanzien van zijn fysieke status kan nemen. Het hele pakket aan wensen, instructies en volmachten bij elkaar wordt levenstestament genoemd.

Indien de Nederlandse notaris van een in Nederland wonende cliënt met vermogen in Amerika die niet langer in staat is zijn wil te bepalen aan diens Amerikaanse advocaat zou uitleggen dat de Amerikaanse onroerende zaak van de cliënt verkocht moet worden met behulp van een living will die de cliënt in het verleden heeft gemaakt, dan denkt de Amerikaanse advocaat: “Interessant, maar wat heb ik daaraan, wanneer er hier in de Verenigde Staten een onroerende zaak moet worden verkocht?” In de Verenigde Staten heeft een living will namelijk alleen betrekking op gezondheidsaspecten…