Vertaling van stukken bij betekening volgens de EGBetekeningsverordening

1. Een openstaande vraag, een voorgestelde verordening en een eerste uitspraak

Processtukken moeten soms in een andere lidstaat van de Europese Unie worden betekend. Die grensoverschrijdende betekening kan meebrengen dat het nodig is het desbetreffende stuk te vertalen. Zo zal een oproeping te verschijnen voor een gerecht in een andere lidstaat in de regel haar doel voorbij schieten als zij niet is opgesteld in of vertaald naar een taal die de geadresseerde begrijpt. In de praktijk dient men zich bij grensoverschrijdende procedures dan ook terdege bewust te zijn van de voorschriften over vertaling van processtukken. De EGBetekeningsverordening (hierna: BetVo) bepaalt voor betekening in Europa dan ook dat het te betekenen stuk moet zijn gesteld in of vertaald naar de officiële taal van het land van de geadresseerde, of de taal van de lidstaat van verzending mits de geadresseerde die taal begrijpt.² Als een dergelijke vertaling ontbreekt, kan de geadresseerde op voet van de BetVo met recht weigeren het stuk in ontvangst te nemen.³ Het rechtsgevolg daarvan was tot voor kort niet duidelijk: wat is rechtens als een geadresseerde met recht weigert een stuk in ontvangst te nemen omdat het niet is opgesteld in een voorgeschreven taal? In de tweede helft van 2005 kwam deze kwestie op twee Europese fronten aan de orde: een voorstel voor een verordening tot wijziging van de betekeningsverordening en een arrest van het Europese Hof van Justitie (HvJEG).

De BetVo is in werking getreden op 21 mei 2001.⁴ Nadien heeft de Europese Commissie in een raadplegingsproces via diverse kanalen informatie vergaard over de toepassing van de verordening. Op 7 juli 2005 heeft de Europese Commissie een voorstel ingediend…